Zobacz: - Pytanko - Czemu Chińczycy nie przeszli ....


° Forum ° Odpowiedz ° Rejestracja ° Szukaj °

pozycjonowanie stron | Największa gdzie kupisz części używane do swojego samochodu.

Zobacz: / Wegetarianizm / Pytanko - Czemu Chińczycy nie przeszli ....

<< . 1 . 2 . 3 . 4 .

Autor	Wiadomość
Pszemol	Posted: 9 Sier 2006 03:08:51 Potrafisz mi zatem pokazać te zwierzęta, które uratowałeś przed rzeźnią swoim wegetarianizmem czy nie potrafisz ? Bo widzę, że zbaczasz z tematu. Gdzie mogę zobaczyć te wszystkie kury, świnie i krowy które przestałeś jeść wraz ze zmianą diety? a jak duługo zyją kaczki,kury, świnie, krowy? Odnoszę wrażenie, że ze swoim ptaniem "nieco" się spóżniłeś. Kiedy przestałeś być wegetarianinem ? Jeśli nie przestałeś nim być, to pokaż mi kurę lub świnię którą uratowałeś DZIŚ od rzeźni. Sądzę, że jako wegetarianin powstrzymałeś się dziś od jedzenia kury... prawda? Czyli "ocaliłeś" tą kurę swoim czynem od śmierci w rzeźni, prawda ? Gdzie ją mogę zobaczyć ? Gdzie ona żyje ? Kto ją karmi i o nią się troszczy ? Za czyje pieniądze to robi ?
bazyli4	Posted: 10 Sier 2006 16:08:09 Raczej co... "Ktoś, kto chce tylko jeść, by przeżyć, na roślinach też wyciągnie" w opozycji do sztufad "palce lizać" dziczyzny... i tak nam się ładnie potoczyło. ;) No i dobrze, za każdym razem chyba nie muszę dawać wszystkich opcji. Gdybym rozmawiał z misiem, bym napisał: ktoś, kto chce tylko jeść i przeżyć, na dziczyźnie też wyciągnie w opozycji do ratatouille z kozim serem i ziemniakami ;o) Nie ma sprawy, postaram się o psw do czwartku nie zapomnieć ;) Własnie wróciłem, a pod Sosnowicą akurat dziś się grzyby zaczynają !!!!! Buuu... :o( O, znowuż nam się coś zbiega, bo - imaginujesz sobie - ja też tego nie wiem. Owszem, na tym wózku również można sobie jechać, ale... przejdźmy może sobie do następnego akapitu. OK Mniej więcej... choćby w myśl zasady, którą wcześniej napisałem. Bo tu znowuż możemy pójść dalej i w jeszcze wygodniejsze dla niektórych koleiny wpaść. Choćby w takie, które za punkt wyjścia mają ten drobiazg, że realne dla nas są jedynie nasze własne - osobnicze - postrzeżenia... sam wiesz, gdzie można na tym zajechać. Wiem, ale co mamy innego, jak nie owe postrzeżenia? ;o) To jedynie kwestia punktu wyjścia i tego, gdzie chce się dojść i, czasem, co chce się usprawiedliwić. A jeśli się weźmie pod uwagę to, że założenia dobrać można do punktu końcowego to już całkiem wesoło się robi. Dlatego wybacz, ale w tej materii wolę nie uciekać przed postrzeżeniami w abstrakcję. Po prostu. Jeślibym miał się mylić, to i tak niewiele tracę. ; Ale ja swoje także wyprowadzam z prostych postrzeżeń... ale..... :) Suworow, "Kontrola"... I całkiem słusznie. Tyle, że ewolucja dała nam też coś więcej... No i trzeba byłoby coś zrobić z tym fantem, że i w świecie zwierząt coś na kształt empatii skierowanej na zewnątrz daje się zauważać. Swoją drogą spotkałem się już z nieśmiałą hipotezą, iż rozszerzenie empatii poza swój gatunek z ewolucyjnego /nie mylić z wegetariańskim ;)/ punktu widzenia ma uzasadnienie. Bodajże jako wzmocnienie szwankującej niekiedy zasady zachowania gatunku. Ot taka ciekawostka, z którą mógłbym polemizować, albo bronić, w zależności od humoru. ;) Chcesz powiedzieć, że rozszerzenie empatii na zwierzęta tym bardziej broni ludzi i ich przetrwania? Piękne jest zdjęcie Hitlera z wiewiórką... aż sobie kazałem takie samo strzelić w Wirowie :o) Zwierzęcą takoż, kwestia okoliczności; choć fakt, że nie tylko. Ale to nie ja na Kartezjusza się zawziąłem, choćby z tej przyczyny, że nie jest to dla mnie autorytet z dziedziny etologii. : Ważne tu było tylko jedno, jedyne pytanie, które gdzieś się zawieruszyło... czy podzielasz ten jego pogląd? : 90% ludzkich reakcji to także automatyzmy... ;o) Musiałbym odkupywać coś, co już raz sprzedałem... Heraklit rządzi. ;) Zrobiłeś ten błąd? Sześć lat temu wywiozłem z domu ponad 2000 woluminów. W pół roku później zdecydowałem się wrócić znów na studia. Jakże bolało odtwarzanie księgozbioru ;o) Sugerując potrzebę lewitacji tudzież breatharianizmu jako konsekwencji uznania empatii wykraczającej poza gatunek... nie sprowadzasz niczego do absurdu? No to rzeczywiście, inne mamy rodzaje przekonań wdrukowane. :- Ja mówiłem o mrówkach i nie wychodzeniu z domu. Niektórzy przez to poumierali. Pzdr Paweł
siewit	Posted: 10 Sier 2006 18:00:26 "bazyli4": No i dobrze, za każdym razem chyba nie muszę dawać wszystkich opcji. Dobra, dobra. Przed postponowaniem wegetariańskiego jedzenia w taki sposób stanowczo protestuję, mimo tego, że sam jadam beleco. O! Własnie wróciłem, a pod Sosnowicą akurat dziś się grzyby zaczynają !!!!! Buuu... :o( A co, wolne się skończyło? Mój rekord w tych sprawach to piechotka do Krasienina, a właściwie to za Krasienin nawet. Dobrze, że z Wieniawy choć... ; że realne dla nas są jedynie nasze własne - osobnicze - postrzeżenia... sam wiesz, gdzie można na tym zajechać. Wiem, ale co mamy innego, jak nie owe postrzeżenia? Ich konsekwencje. Czyli założenie o realności innych wraz z ich własnymi postrzeżeniami. Ale ja swoje także wyprowadzam z prostych postrzeżeń... ... w razie potrzeby sprowadzając ich konsekwencje do abstrakcji... ; Suworow, "Kontrola"... A, tego to nie czytałem i na razie nawet nie będę bił się o to z czasem. Ot taka ciekawostka, z którą mógłbym polemizować, albo bronić, w zależności od humoru. ;) Chcesz powiedzieć, że rozszerzenie empatii na zwierzęta tym bardziej broni ludzi i ich przetrwania? Chcesz powiedzieć, że mam bronić? Na dzień dobry można przedstawić to jako coś w rodzaju poszerzenia "empatycznego buforu". ;) Piękne jest zdjęcie Hitlera z wiewiórką... Iii tam. Raz, że śmiało można polemizować nad znaczeniem takich epizodów; a dwa, że urządzenie jest jeszcze dość nowe, w fazie testów. ;) Ważne tu było tylko jedno, jedyne pytanie, które gdzieś się zawieruszyło... czy podzielasz ten jego pogląd? : 90% ludzkich reakcji to także automatyzmy... ;o) No i nie odpowie! Ja mówiłem o mrówkach i nie wychodzeniu z domu. Niektórzy przez to poumierali. Ale nie sposób przedstawiać tego jako konsekwencji poszerzenia empatii bez uciekania w binaria. Tyle co do abstrakcji, bo rzeczywistością rządzi ewolucja... czyli wielkiego zagrożenia na dłuższą metę nie widać. : pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 10 Sier 2006 21:02:28 Dobra, dobra. Przed postponowaniem wegetariańskiego jedzenia w taki sposób stanowczo protestuję, mimo tego, że sam jadam beleco. O! Każdy patrzy na to z innej perspektywy ;o) A co, wolne się skończyło? Mój rekord w tych sprawach to piechotka do Krasienina, a właściwie to za Krasienin nawet. Dobrze, że z Wieniawy choć... ; Nie, w ogóle nie mam wolnego, bo jak się nie chciało pisać mgr przez dwa lata jak był czas, to mi teraz urlop został i w trzy tygodnie muszę jeszcze z 50 stron dociągnąć, żeby mi się temat jakoś zamknął... Ich konsekwencje. Czyli założenie o realności innych wraz z ich własnymi postrzeżeniami. A to założenie poddaję za każdym razem krytyce, czasami mocnej, czasami słabej, jaka wyjdzie... ... w razie potrzeby sprowadzając ich konsekwencje do abstrakcji... ; Widzę jedną mrówkę, która włazi do mrowiska, widzę drugą, patrzę tak pół dnia... ergo... mrówki wchodzą do mrowiska (te przychodzące oczywiście). To jest abstrakt. Tak samo ze społeczeństwem, tylko tutaj trzeba na kategorie popatrzeć i też wyłazi szydło z worka... A, tego to nie czytałem i na razie nawet nie będę bił się o to z czasem. A widzisz, pochłonąłem to wczoraj w pięć godzin. Cudo :o) I o ludoiżerstwie też jest... Chcesz powiedzieć, że mam bronić? Na dzień dobry można przedstawić to jako coś w rodzaju poszerzenia "empatycznego buforu". ;) A potem taki Pinker wypisuje herezyje, że owszem, jest empatia, w gronie bliskich, cała reszta to mrzonka, a kobiety wykazują się wzmożoną empatią i owszem, ale tylko w stosunku do tych, z którymi są związane silnie uczuciowo a reszta to brednie ;o) Iii tam. Raz, że śmiało można polemizować nad znaczeniem takich epizodów; a dwa, że urządzenie jest jeszcze dość nowe, w fazie testów. ;) Ilekroś wspominam to zdjęcie, mam ochotę na rumsztyk ;o) No i nie odpowie! Bo to nie jest takie proste, nie wierzę w determinizm na poziomie tak jednostkowym jak i społecznym ale w przeważającej większości wypadków ludzie zachowują sie jak ławice ryb czy innych wróbli... Ale nie sposób przedstawiać tego jako konsekwencji poszerzenia empatii bez uciekania w binaria. Tyle co do abstrakcji, bo rzeczywistością rządzi ewolucja... czyli wielkiego zagrożenia na dłuższą metę nie widać. Rządziła, do niedawna, to prawda. Teraz niestety koniec. Owszem, można twierdzić, że przeszła z poziomu fgenów na poziom kultury i techniki, i że to nowe jakości, ale... Pzdr paweł
siewit	Posted: 13 Sier 2006 09:57:38 "bazyli4": Ich konsekwencje. Czyli założenie o realności innych wraz z ich własnymi postrzeżeniami. A to założenie poddaję za każdym razem krytyce, czasami mocnej, czasami słabej, jaka wyjdzie... ... co wcale nie przeszkadza Ci się nim kierować? :- Swoją szosą jakoś dziwnie idealizmem mi tu zapachniało... aż szkoda, że to nie nowość dla mnie, bo kiedyś już z pewnym Wujem kilka zdań miałem okazję wymienić. Widzę jedną mrówkę, która włazi do mrowiska, widzę drugą, patrzę tak pół dnia... ergo... mrówki wchodzą do mrowiska (te przychodzące oczywiście). To jest abstrakt. Tak samo ze społeczeństwem, tylko tutaj trzeba na kategorie popatrzeć i też wyłazi szydło z worka... Tyle, że nie o ludziach, a o zwierzętach teraz rozmawiamy; i nie o społecznościach, a o indywidualnych osobnikach. A abstrakcja ma to do siebie, że można się później swobodnie wymądrzać, robiąc z nią co się chce. A widzisz, pochłonąłem to wczoraj w pięć godzin. Cudo :o) I o ludoiżerstwie też jest... Właśnie się zorientowałem, że zniknęła mi lista książek do kupienia... i mam kłopoty z jej odtworzeniem. Ma to swoje zalety, bo chyba to co w pamięci się nie zachowało aż takie ważnie nie było... tylko po kiego w takim razie te rzeczy na nią wpisywałem? ; A potem taki Pinker wypisuje herezyje, że owszem, jest empatia, w gronie bliskich, cała reszta to mrzonka, a kobiety wykazują się wzmożoną empatią i owszem, ale tylko w stosunku do tych, z którymi są związane silnie uczuciowo a reszta to brednie ;o) A bo nie tylko ból własny na innych przerzucamy. ; No i nie odpowie! Bo to nie jest takie proste, nie wierzę w determinizm na poziomie tak jednostkowym jak i społecznym ale w przeważającej większości wypadków ludzie zachowują sie jak ławice ryb czy innych wróbli... Ale my nadal nie o ludzkim instynkcie stadnym, a o pojedynczych zwierzętach innych gatunków rozmawiamy. A to pierwsze zresztą.. raczej za poszlakę przemawiającą na korzyść empatii wykraczającej poza gatunek może służyć. Rządziła, do niedawna, to prawda. Teraz niestety koniec. Owszem, można twierdzić, że przeszła z poziomu fgenów na poziom kultury i techniki, i że to nowe jakości, ale... ... ale bądźmy szczerzy. W takim układzie zagrożenie nadmierną empatią jest w ogóle niewyobrażalnie małe. : pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 16 Sier 2006 06:27:53 Czas i przestrzeń to za mało, by móc powiedzieć, że się nie błąkamy. Niech będzie, że cokolwiek nadto to fenomeny jedynie, ale poruszając się w świecie z tamtej górki trzeba trochę zejść. I pewne założenia w praktyce powziąć. Czas i przestrzeń to był przykład tego, po co jest filozofia. Od Kanta rozumiemy to nieco lepiej. I bardzo dokładnie - przyjmując założenia - trzeba się im przyglądać. O ile się je rozpoznaje, jako założenia. Z reguły się nie rozpoznaje, bo jedynie z najwyższą trudnością daje się je rozpoznać. Ale trzeba, tak - moim zdaniem - jest lepiej. Kant to nie górka. To ożywcza dolina, z niej dopiero jest sens piąć się dalej ;o) To w sumie miłe, że aż tutaj trzeba się przed empatią chować. : Nie chować, tylko rozumieć, czym jest. Bo to konkretne uczucie wypracowywane ewolucyjnie w konkretnym celu. A że się rozchwiewa i przenosi na coraz dalsze obszary świata... cóż.... No ale że też przez tyle dni ten post tak sobie tutaj wisiał i nie został obsobaczony przez co poniektórych tubylców... Wiesz, jeśli w wegetarianiźmie dostrzec potrafią aż tak przerażające potencjalne niebezpieczeństwa, to Ty tutaj za diabła wcielonego powinieneś robić, skoro w tym punkcie się zatrzymało... ;) He he ;o) Z drugiej strony, jak tu napisała Ula, że zazdroszczą wegetarianom silnej woli, to sam się wzruszyłem... bo argumentacja akurat misiowi powinna przypaść do gustu do jeszcze silniejszych ataków... nie ma to jak sobie bramkę wstrzelić :o) A... dyjabła też najpierw trzeba rozpoznać ;o) A cóż to za założenie? ; To nie założenie, tylko wynik obserwacji... Obawiam się, że istnieje... w pewnych momentach, akurat z bólem i strachem przed śmiercią związanych. To jest akurat dość wspólne wielu kulturom, ale wyobrażenia już jak najbardziej kulturowe są. Inaczej zaczniemy heideggeryzować, ale ówczas - obawiam się - będziemy zagubieni w mrocznym lesie bez nadziei na polankę... Ale to nie ma aż takiego znaczenia, bo my cały czas o jednostkach. O jednym psie, o jednym człowieku. O pojedynczej istocie, na którą swój ból przenosimy. Tak więc nadal aktualne pozostaje pytanie o Twój stosunek do poglądów Kartezjusza. Tak więc nadal twierdzę, że w 98% zachowujemy się jak automaty. Z punktu widzenia obcej rasy te 2% będą nieistotne. Jak dla większości ludzi szympansy. Uzywając słów, używasz abstrakcji, jeśli za pomocą abstrakcji chcesz pozbyć się abstrakcji to to poważny program badawczy jest ;o) No to akurat zależy od tego, z kim się rozmawia. ; :o) Nie mam porządnej księgarni pod ręką, o antykwariacie nawet nie wspomnę. Pozostaje mi net, zresztą większość zakupów z tych mniej codziennych tak robię. Mam ORPAN pod nosem. Z antykwariatami, fakt, odkąd Gacka przestał się udzielać, pozostał tylko net :o( No to już zależy na ile podobny układ nerwowy będziemy mieli... ;) Mój się trzyma jeszcze, aczkolwiek ostatnimi czasy zeszargany straszecznie... Jak to pisałeś o rzucaniu sieci przekonań, które jeszcze nie są własne? Nie, jeśli nie zdążą tego organizmu przeżreć komórki rakowe z zewnątrz pochodzące, to nie ma obaw. W każdym razie ja raczej o empatii mówiłem, nie o przejęciu się rolą w sztuce, o której nawet się nie wie, że się w niej gra... Ale właśnie to powszechnie nazywa się empatią. To właśnie pozwala wykonać grymas znudzonemu i podpitemu aktorowi, na co cała sala płacze, bo Romenio skonał i wychodzi w przekonaniu o świętym katharsis. Jakżeśmy daleko od Grecji :o( Pzdr Paweł
siewit	Posted: 16 Sier 2006 08:35:35 "bazyli4": Czas i przestrzeń to był przykład tego, po co jest filozofia. Od Kanta rozumiemy to nieco lepiej. I bardzo dokładnie - przyjmując założenia - trzeba się im przyglądać. O ile się je rozpoznaje, jako założenia. Z reguły się nie rozpoznaje, bo jedynie z najwyższą trudnością daje się je rozpoznać. Ale trzeba, tak - moim zdaniem - jest lepiej. Kant to nie górka. To ożywcza dolina, z niej dopiero jest sens piąć się dalej ;o) Można spojrzeć na to inaczej: jak na podstawowy paradygmat, od którego im niżej się schodzi, tym więcej cienia. ;) To w sumie miłe, że aż tutaj trzeba się przed empatią chować. : Nie chować, tylko rozumieć, czym jest. Bo to konkretne uczucie wypracowywane ewolucyjnie w konkretnym celu. Do tego punktu dochodziliśmy jakoś dziwnie powoli... ; Ale wiesz, do altruizmu jako funkcji egoizmu doszedłem na długo przed tym, jak z Dawkinsem się zapoznałem... ale żeby szczerze z lubą w ten sposób na temat o miłości, w tej najwcześniejszej fazie związku rozmawiać... ech... :) A że się rozchwiewa i przenosi na coraz dalsze obszary świata... cóż.... Czemuż rozchwiewa? To się w naturalny sposób rozwija: od ego, po najbliższych; od rodu, po plemię; od patriotyzmu lokalnego, po ten, którego dziś w szkołach mają uczyć; od tak zwanej miłości do ojczyzny, po kosmopolityzm. Gatunek jako taki znaczenia nabrał relatywnie niedawno i choć dobrze wpisuje się to wszystko w ewolucję, to jest to też dobre miejsce na odrobinę metafizyki. W końcu podobno ludźmi jesteśmy... He he ;o) Z drugiej strony, jak tu napisała Ula, że zazdroszczą wegetarianom silnej woli, to sam się wzruszyłem... bo argumentacja akurat misiowi powinna przypaść do gustu do jeszcze silniejszych ataków... nie ma to jak sobie bramkę wstrzelić :o) Tej woli to może czasem z początku tylko trochę trzeba... czasem. A misiu sam się przecież karmi, ot, taka fiksacja; też potencjalnie niebezpieczna, jeśli na widoczny niekiedy ładunek emocjonalny uwagę zwrócić. A cóż to za założenie? ; To nie założenie, tylko wynik obserwacji... Bez nadawania statusu ontologicznego jej obiektom? W sumie i tak różnicy wielkiej nie będzie, bo tu właśnie dochodzimy do tej granicy, o której napomykałem wcześniej. Nie chcę akurat tutaj - czyli w momencie niejako decydowania o tym, gdzie wypada swój ból na innych przerzucać - swoich postrzeżeń pod wątpliwość poddawać, choć byłoby mi z tym dużo wygodniej. Tak więc nadal twierdzę, że w 98% zachowujemy się jak automaty. Z punktu widzenia obcej rasy te 2% będą nieistotne. Jak dla większości ludzi szympansy. A na to można, a nawet trzeba, spojrzeć w też kontekście tego co się i wewnątrz naszego gatunku działo, a i jeszcze dzieje. Murzyni,innowiercy, zwolennicy vs. przeciwnicy dowolnej idei... to tak z grubsza tylko. Analogie utrudniają odpowiedź na pytanie gdzie, do gamratki niebogatej, postawić granicę we współodczuwaniu. I zasada "najmniej jak się da, ale nie mniej niż jest to konieczne" moim zdaniem jest rozwiązaniem zarówno miłym, jak i całkiem sensownym. W każdym razie ja raczej o empatii mówiłem, nie o przejęciu się rolą w sztuce, o której nawet się nie wie, że się w niej gra... Ale właśnie to powszechnie nazywa się empatią. A powszechne rozumienie to może mnie cmoknąć. Tym mocniej, że - wracając do tematu - wegetarianizm jako jedynie nakładka na nieukształtowane jeszcze ego będzie czymś nietrwałym, o ile oczywiście nie będzie jeszcze oplątany czymś tkwiącym bliżej kości... zbawienie i te inne sprawy. To tak w kontekście zagrożenia dla naszego gatunku, bo największym wrogiem jest nie nadmiar empatii, tylko właśnie jej brak dla nas samych. Nie, tu już do "poszerzania buforu" nie będę wracał. ;) pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 16 Sier 2006 09:38:39 Można spojrzeć na to inaczej: jak na podstawowy paradygmat, od którego im niżej się schodzi, tym więcej cienia. ;) Albo jako woda w dolinie. Nie zdajesz sobie sprawy, że jest Ci potrzebna, gdy wybierasz się w góry. Ci, którzy rozpoznali, czym jest, przeżyją, czasem dadzą się napić innym. Ci, którzy wiedzą, że trzeba czekanów i lin, zajdą dalej, rozpoznawać kolejne rzeczy... tak to się stoi na barkach gigantów ;o) Do tego punktu dochodziliśmy jakoś dziwnie powoli... ; Ale wiesz, do altruizmu jako funkcji egoizmu doszedłem na długo przed tym, jak z Dawkinsem się zapoznałem... ale żeby szczerze z lubą w ten sposób na temat o miłości, w tej najwcześniejszej fazie związku rozmawiać... ech... :) Bo ja nie do końca mówię o ewolucji darwinowskiej, tylko o ewolucji sensu largo. Fakt, Dawkins nie był dla mnie jakąś specjalną ziemia obiecaną... tym bardziej, że sam był zwolennikiem abstraktów wysokich rzędów... memetyka to dosyć prosta filozofia... Czemuż rozchwiewa? To się w naturalny sposób rozwija: od ego, po najbliższych; od rodu, po plemię; od patriotyzmu lokalnego, po ten, którego dziś w szkołach mają uczyć; od tak zwanej miłości do ojczyzny, po kosmopolityzm. Gatunek jako taki znaczenia nabrał relatywnie niedawno i choć dobrze wpisuje się to wszystko w ewolucję, to jest to też dobre miejsce na odrobinę metafizyki. W końcu podobno ludźmi jesteśmy... Potem po zwierzęta (wege), po rośliny (ja), po kamienie (zwolennicy Gai)... etc... ;o) Zważ tylko, że to nadal się rozwija, od wege po gaję... Tej woli to może czasem z początku tylko trochę trzeba... czasem. A misiu sam się przecież karmi, ot, taka fiksacja; też potencjalnie niebezpieczna, jeśli na widoczny niekiedy ładunek emocjonalny uwagę zwrócić. To już więcej woli trzeba, by samemu bestię zabić i zrobić z niej co dobrego (wiem, wiem, zrzucamy to na przemysł mięsny ;o) Bez nadawania statusu ontologicznego jej obiektom? W sumie i tak różnicy wielkiej nie będzie, bo tu właśnie dochodzimy do tej granicy, o której napomykałem wcześniej. Nie chcę akurat tutaj - czyli w momencie niejako decydowania o tym, gdzie wypada swój ból na innych przerzucać - swoich postrzeżeń pod wątpliwość poddawać, choć byłoby mi z tym dużo wygodniej. Status ontologiczny nadany: obiekty świata, w którym żyję. Taka ontologia. Nerwówka to już anatomia i inne fizjologie, jakby wypadkowe racji i sposobów myślenia o świecie... A na to można, a nawet trzeba, spojrzeć w też kontekście tego co się i wewnątrz naszego gatunku działo, a i jeszcze dzieje. Murzyni,innowiercy, zwolennicy vs. przeciwnicy dowolnej idei... to tak z grubsza tylko. Analogie utrudniają odpowiedź na pytanie gdzie, do gamratki niebogatej, postawić granicę we współodczuwaniu. I zasada "najmniej jak się da, ale nie mniej niż jest to konieczne" moim zdaniem jest rozwiązaniem zarówno miłym, jak i całkiem sensownym. Ale wówczas dochodzimy do wspólnoty pierwotnej ;o) Najpierw trzebaż odróżnićwspółodczuwanie od pięknoduchostwa i psychik rozedrganych psychiatrycznie. Bo jeden wyjdzie z teatru, nawet oszukany, ale wzbogacony na czymśtam, po co był poszedł, inny zaś przyjdzie do domu,l złapie za trutkę na szczury i... panieka stwierdzi, że dobrze się stało, bo byłby z niego niezły debil w rodzinie... A powszechne rozumienie to może mnie cmoknąć. Tym mocniej, że - wracając do tematu - wegetarianizm jako jedynie nakładka na nieukształtowane jeszcze ego będzie czymś nietrwałym, o ile oczywiście nie będzie jeszcze oplątany czymś tkwiącym bliżej kości... zbawienie i te inne sprawy. To tak w kontekście zagrożenia dla naszego gatunku, bo największym wrogiem jest nie nadmiar empatii, tylko właśnie jej brak dla nas samych. Nie, tu już do "poszerzania buforu" nie będę wracał. ;) Dla zachowania gatunku potrzebna jest różnorodność, tak w jedzeniu, tak w poglądach, tak w wychowaniu i nawet w rodzajach broni. Inaczej nie wróżę nam długiego lotu... Pzdr Paweł
siewit	Posted: 18 Sier 2006 12:01:41 "bazyli4": Bo ja nie do końca mówię o ewolucji darwinowskiej, tylko o ewolucji sensu largo. O takiej też w całym wątku była mowa. Potem po zwierzęta (wege), po rośliny (ja), po kamienie (zwolennicy Gai)... etc... ;o) Zważ tylko, że to nadal się rozwija, od wege po gaję... A rozglądnij się tak uważnie dookoła i powiedz czy ten rozwój nie jest aby w kontekście obrony własnego gatunku uzasadniony... jeśli zaś myślisz, że tendencja ta przeskoczy en masse najbliższe ciału instynkty, to mocium paaanie... Status ontologiczny nadany: obiekty świata, w którym żyję. Taka ontologia. Natomiast świat ograniczony do czasu i przestrzeni jest? Widać tu kilka szczelin, ale mniejsza już o nie, bo generalnie mnie to całkiem zadowala. ;) Choć z taką ontologią niejeden by się kłócił. Nerwówka to już anatomia i inne fizjologie, jakby wypadkowe racji i sposobów myślenia o świecie... No i popatrz, jakie śliczne kółeczko zatoczyliśmy... ; postawić granicę we współodczuwaniu. I zasada "najmniej jak się da, ale nie mniej niż jest to konieczne" moim zdaniem jest rozwiązaniem zarówno miłym, jak i całkiem sensownym. Ale wówczas dochodzimy do wspólnoty pierwotnej ;o) Nie ma co się tak ograniczać, we wspólnotach pierwotnych dżinizm nie był aż bardzo popularny... ; No dobra; niech będzie, że emotikonka zauważę. Najpierw trzebaż odróżnićwspółodczuwanie od pięknoduchostwa i psychik rozedrganych psychiatrycznie. No a kryteria jakie? Dla zachowania gatunku potrzebna jest różnorodność, tak w jedzeniu, Właśnie! Dieta wegetariańska powinna być różnorodna! tak w poglądach, tak w wychowaniu i nawet w rodzajach broni. Inaczej nie wróżę nam długiego lotu... Ja wiem? Na jakiejś grupie o kulturze mógłby być to temat na całkiem interesującą dyskusję. pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 18 Sier 2006 15:19:43 O takiej też w całym wątku była mowa. Hm.... ;o) A rozglądnij się tak uważnie dookoła i powiedz czy ten rozwój nie jest aby w kontekście obrony własnego gatunku uzasadniony... jeśli zaś myślisz, że tendencja ta przeskoczy en masse najbliższe ciału instynkty, to mocium paaanie... Jest, ale to nie jest tak (w wersji od najgorzej do najlepiej): mięsożerca - roślinożerca - kamieniojad - bretharianin - czyste energie. Ani etycznie, ani jakkolwiek inaczej, choć każdy z nich będzie uparcie bronił tezy że labo jest najbardziej normalny (mięsożerca), albo najbardziej etyczny (wege) albo... tu nie wiem co jeszcze można czcicielowi ściółki przypisać... A czy to służy obronie własnego gatunku? Skazanie się na jednostronność w pożywieniu to z czasem zagłada. Chyba że nauczymy się czerpać energię z próżni na przykład własym organizmem, albo z ciążenia na ten przykład... Natomiast świat ograniczony do czasu i przestrzeni jest? Widać tu kilka szczelin, ale mniejsza już o nie, bo generalnie mnie to całkiem zadowala. ;) Choć z taką ontologią niejeden by się kłócił. Nie jest. No i popatrz, jakie śliczne kółeczko zatoczyliśmy... ; Tak, przypomniałem po prostu, że układ nerwowy jest nieistotny w tych rozważaniach (chociaż to on pozwolił na tę dyskusję... Najpierw trzebaż odróżnićwspółodczuwanie od pięknoduchostwa i psychik rozedrganych psychiatrycznie. No a kryteria jakie? Zdolność przetrwania bez nadmiernej pomocy. Ha... co to jest nienadmierna ;o) Dla zachowania gatunku potrzebna jest różnorodność, tak w jedzeniu, Właśnie! Dieta wegetariańska powinna być różnorodna! Nie, diety powinny być rożnorodne... tu nie chodzi o to, czy wege jedzą rozmaicie, czy nie, tylko czy populacja jako całość jest w stanie korzystać z róznych źródeł pokarmu (tak jak cywilizacja z różnych źródeł energii)... Ja wiem? Na jakiejś grupie o kulturze mógłby być to temat na całkiem interesującą dyskusję. A czymże jest wegetarianizm, jak nie częścią kultury ludzkiej ;o) Pzdr Paweł
siewit	Posted: 19 Sier 2006 07:00:28 "bazyli4": O takiej też w całym wątku była mowa. Hm.... ;o) Czyżbyś inne wrażenie odniósł, hmm...? ;) A rozglądnij się tak uważnie dookoła i powiedz czy ten rozwój nie jest aby w kontekście obrony własnego gatunku uzasadniony... jeśli zaś myślisz, że tendencja ta przeskoczy en masse najbliższe ciału instynkty, to mocium paaanie... Jest, ale to nie jest tak (w wersji od najgorzej do najlepiej): mięsożerca - roślinożerca - kamieniojad - bretharianin - czyste energie. Ale też wektory skrajne nie mają zbyt wielkiej długości; one co najwyżej na wypadkową wpływają. I o to mniej więcej mogłoby chodzić. A czy to służy obronie własnego gatunku? Skazanie się na jednostronność w pożywieniu to z czasem zagłada. Bo też rozszerzasz wegetarianizm na świat cały i na każde warunki. Co mnie dziwi. Natomiast świat ograniczony do czasu i przestrzeni jest? Widać tu kilka szczelin, ale mniejsza już o nie, bo generalnie mnie to całkiem zadowala. ;) Choć z taką ontologią niejeden by się kłócił. Nie jest. A czym jest? No i popatrz, jakie śliczne kółeczko zatoczyliśmy... ; Tak, przypomniałem po prostu, że układ nerwowy jest nieistotny w tych rozważaniach (chociaż to on pozwolił na tę dyskusję... No przecież mówię, że kółeczko. ;) No a kryteria jakie? Zdolność przetrwania bez nadmiernej pomocy. Ha... co to jest nienadmierna ;o) ;-) Nota bene, jeśli zdolność przetrwania miałaby być jedynym kryterium... Dla zachowania gatunku potrzebna jest różnorodność, tak w jedzeniu, Właśnie! Dieta wegetariańska powinna być różnorodna! Nie, diety powinny być rożnorodne... tu nie chodzi o to, czy wege jedzą rozmaicie, czy nie, Zanotować: wstawiać emotikonki, nawet gdy wydaje się to niepotrzebne. Ja wiem? Na jakiejś grupie o kulturze mógłby być to temat na całkiem interesującą dyskusję. A czymże jest wegetarianizm, jak nie częścią kultury ludzkiej ;o) Sadownicy pewnie pogoniliby z grupy dyskutujących o modrzewiach, tak więc nie wiem... ;) pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 19 Sier 2006 08:10:26 Ale też wektory skrajne nie mają zbyt wielkiej długości; one co najwyżej na wypadkową wpływają. I o to mniej więcej mogłoby chodzić. Ale tu nie ma skrajnych wektorów, są imho niedoreprezentowane liczebnie części jednego układu... to tak jak w mięsożerstwie... jeden lubi schab inny golonkę a jeszcze inny karkówkę... jak wszyscy zaczną jeść schab (osobiście wolę karkówkę) to padniemy od ton odpadów i zginiemy z głodu (skrajne stanowisko, ale dla uwyraźnienia). Od kukurydzy też już parę cywilizacji się wyłożyło... Bo też rozszerzasz wegetarianizm na świat cały i na każde warunki. Co mnie dziwi. Mnie nie dziwi, bo jeśli ktoś mi mówi o etyce w przypadku diety - a to częste nie tylko na tej grupie przecież - to zakładam kantyzowanie: "chciałbym, a by to się stało powszechnym prawem"... Natomiast świat ograniczony do czasu i przestrzeni jest? Widać tu kilka szczelin, ale mniejsza już o nie, bo generalnie mnie to całkiem zadowala. ;) Choć z taką ontologią niejeden by się kłócił. Nie jest. A czym jest? Chciałem powiedzieć, że nie jest ograniczony do czasu i przestrzeni... To jedynie przydatne do życia iluzje... No przecież mówię, że kółeczko. ;) Nie spiralkę? :o) Kurde, a juz myślałem że jakiś duch obiektywny się pojawi... Nota bene, jeśli zdolność przetrwania miałaby być jedynym kryterium... Tak. Po to się osadza niekórych chorych psychicznie, bo zginą lub sobie albo komuś krzywdę zrobią, albo zapomną jeść i pomrą z głodu... Zanotować: wstawiać emotikonki, nawet gdy wydaje się to niepotrzebne. Wiesz, jak to jest, ja też ostatnio nie wstawiłem na seksie i mnie marchand wziął za faszystę... :o( Sadownicy pewnie pogoniliby z grupy dyskutujących o modrzewiach, tak więc nie wiem... ;) A czemu nie posadzić wokół sadu pięknych modrzewi? Tak w prostokąt? Stosunek blisko rosnącego modrzewia do jabłoni i wpływ jego igliwoa na zakwaszanie gleby i urodzaj jabłek jest ze wszech miar godny sprawdzenia... :o) Pzdr Paweł
siewit	Posted: 19 Sier 2006 08:41:39 "bazyli4": Ale tu nie ma skrajnych wektorów, są imho niedoreprezentowane liczebnie części jednego układu... to tak jak w mięsożerstwie... jeden lubi schab inny golonkę a jeszcze inny karkówkę... jak wszyscy zaczną jeść schab (osobiście wolę karkówkę) to padniemy od ton odpadów i zginiemy z głodu (skrajne stanowisko, ale dla uwyraźnienia). To też ładnie można do wektorów na przestrzeni n-wymiarowej sprowadzić, dla uwyraźnienia jedynie, rzecz jasna. Ale mnie nie tyle o konkrety tu chodziło, co o spojrzenie na świat. Konkrety przychodzą później. Od kukurydzy też już parę cywilizacji się wyłożyło... :) Bo też rozszerzasz wegetarianizm na świat cały i na każde warunki. Co mnie dziwi. Mnie nie dziwi, bo jeśli ktoś mi mówi o etyce w przypadku diety - a to częste nie tylko na tej grupie przecież - to zakładam kantyzowanie: "chciałbym, a by to się stało powszechnym prawem"... Trzeba byłoby Brumbaka spytać, co o diecie Eskimosów sądzi. Dla mnie imperatywy pochodzące z wegetarianizmu, i nie tylko z wegetarianizmu zresztą, mogą ogólnie spojrzenia na świat dotyczyć i na pewne rzeczy mieć wpływ co najwyżej pośredni. Wartości absolutne pozostawiam mimo wszystko innym. Tutaj też uprościłem, bo osobiście... pierwszego wege poznałem dobre pół roku po tym, jak sam nim zostałem, a z przejawami propagowania tej diety jeszcze później. No przecież mówię, że kółeczko. ;) Nie spiralkę? :o) Kurde, a juz myślałem że jakiś duch obiektywny się pojawi... Jak zwał, tak zwał; grunt że stanąwszy przed pytaniem z rodzaju: kiedy i na kogo warto przenosić swój ból - od podobieństw do skrajnego pragmatyzmu przeszliśmy, gdzieś tam o Kanta po drodze zahaczając. Od pragmatyzmu w tej czystej jego postaci odejść musisz, ale tu znowu stajemy przed tym samym pytaniem... Poza tym... naprawdę wierzysz w duchy? ;) Amicus Plato, ale idee zostawmy na boku. Dokładnie dlatego sam z takich uwag zrezygnowałem. ;) Nota bene, jeśli zdolność przetrwania miałaby być jedynym kryterium... Tak. Po to się osadza niekórych chorych psychicznie, bo zginą lub sobie albo komuś krzywdę zrobią, albo zapomną jeść i pomrą z głodu... Aż Sparty żal... może nie tyle miasta, co idei... : A czemu nie posadzić wokół sadu pięknych modrzewi? Tak w prostokąt? Stosunek blisko rosnącego modrzewia do jabłoni i wpływ jego igliwoa na zakwaszanie gleby i urodzaj jabłek jest ze wszech miar godny sprawdzenia... Ale tutaj wypadałoby zacząć od... idei różnorodności w ogóle, a to temat rzeka jest. Bo jej nadmiar czasem wręcz szkodzi. A z kryteriami co,kiedy i gdzie jest potrzebne... pzdr. grześ
bazyli4	Posted: 19 Sier 2006 11:53:10 To też ładnie można do wektorów na przestrzeni n-wymiarowej sprowadzić, dla uwyraźnienia jedynie, rzecz jasna. Ale mnie nie tyle o konkrety tu chodziło, co o spojrzenie na świat. Konkrety przychodzą później. Ale potem nadchodzi holozm, świat wreszcie jest światem i nie ma ju ż żadnych konkretów, z których jedne przeczyłyby drugim, jak to zwykle z obserwacją bywa... Trzeba byłoby Brumbaka spytać, co o diecie Eskimosów sądzi. Coś pamiętam, że w przypływie odblokowania intelektualnego (szczególnie opty wyraźnie blokują jego możliwości) ujawnił kiedyś, że rozumie uwarunkowania środowiskowe... Jak zwał, tak zwał; grunt że stanąwszy przed pytaniem z rodzaju: kiedy i na kogo warto przenosić swój ból - od podobieństw do skrajnego pragmatyzmu przeszliśmy, gdzieś tam o Kanta po drodze zahaczając. Od pragmatyzmu w tej czystej jego postaci odejść musisz, ale tu znowu stajemy przed tym samym pytaniem... Poza tym... naprawdę wierzysz w duchy? ;) Czy w duchy, nie wiem, ale astrologiem i ezoterykiem jestem z całą powagą swojej dziedziny... czas i przestrzeń trzeba było schować dla chodzenia do sklepu i umawiania się na randki ;o) Nota bene, jeśli zdolność przetrwania miałaby być jedynym kryterium... Tak. Po to się osadza niekórych chorych psychicznie, bo zginą lub sobie albo komuś krzywdę zrobią, albo zapomną jeść i pomrą z głodu... Aż Sparty żal... może nie tyle miasta, co idei... : A ja nie jestem wcale taki pewien, że idea padła... śmiem wręcz twierdzić, że im bardziej społeczeństwo liberalne z odchyłkiem rónościowo-wolnościowym, tym idea kwitnie piękniej.. Pzdr Paweł
siewit	Posted: 19 Sier 2006 22:00:55 "bazyli4": Trzeba byłoby Brumbaka spytać, co o diecie Eskimosów sądzi. Coś pamiętam, że w przypływie odblokowania intelektualnego (szczególnie opty wyraźnie blokują jego możliwości) ujawnił kiedyś, że rozumie uwarunkowania środowiskowe... No widzisz... a tak się bałeś. ; Jak zwał, tak zwał; grunt że stanąwszy przed pytaniem z rodzaju: kiedy i na kogo warto przenosić swój ból - od podobieństw do skrajnego pragmatyzmu przeszliśmy, gdzieś tam o Kanta po drodze zahaczając. Od pragmatyzmu w tej czystej jego postaci odejść musisz, ale tu znowu stajemy przed tym samym pytaniem... Poza tym... naprawdę wierzysz w duchy? ;) Czy w duchy, nie wiem, ale astrologiem i ezoterykiem jestem z całą powagą swojej dziedziny... Na takich paranaukach możnaby trochę wody na ten tematy wylać... Ale i tak duch obiektywizmu gdzieś w okolicach Platońskich idei umieszczam, mimo starań, a raczej ich braku; jeśli to ostatnie jest zrozumiałe. ;) Aż Sparty żal... może nie tyle miasta, co idei... : A ja nie jestem wcale taki pewien, że idea padła... śmiem wręcz twierdzić, że im bardziej społeczeństwo liberalne z odchyłkiem rónościowo-wolnościowym, tym idea kwitnie piękniej.. To piękniej brzmi tu jakoś sarkastycznie, choć zapewne zależy to od rodzaju wdrukowanych obwodów. ; pzdr. grześ
siewit	Posted: 22 Sier 2006 21:44:31 "bazyli4": No widzisz... a tak się bałeś. ; Ja się niczego nie boję, w pluralistycznym świecie jak ktoś śni o świetlanej przyszłości, to ja co najwyżej mogę się uśmiechnąć ;o) Ech... tyle nam tematów jakoś dziwnie umknęło w siną dal, że chyba i ten jakoś przeżyjemy. ; To piękniej brzmi tu jakoś sarkastycznie, choć zapewne zależy to od rodzaju wdrukowanych obwodów. ; A czy to nie wszystko jedno, czy jesteś wydojnym i wynagradzanym pracownikiem korporacji czy też uśmiercają Cię bez Twojej zgody w jakimś szpitalu? Wolność ograniczać się nam mocno zaczyna... Mechanizmy się raczej nie zmieniają, okoliczności i owszem. pzdr. grześ

<< . 1 . 2 . 3 . 4 .

Czas ładowania strony (sek.): 0.650
miniBB.net © 2001-2009 Polityka Prywatności
motoryzacja kawaleria foto cyfrowe multi 2008